Рубрика: Անգլերեն

Who Was Michelangelo…


Who Was Michelangelo?

Michelangelo Buonarroti was a painter, sculptor, architect and poet widely considered one of the most brilliant artists of the Italian Renaissance. Michelangelo was an apprentice to a painter before studying in the sculpture gardens of the powerful Medici family.

What followed was a remarkable career as an artist, famed in his own time for his artistic virtuosity. Although he always considered himself a Florentine, Michelangelo lived most of his life in Rome, where he died at age 88.

Early Life

Michelangelo was born on March 6, 1475, in Caprese, Italy, the second of five sons.

When Michelangelo was born, his father, Leonardo di Buonarrota Simoni, was briefly serving as a magistrate in the small village of Caprese. The family returned to Florence when Michelangelo was still an infant.

His mother, Francesca Neri, was ill, so Michelangelo was placed with a family of stonecutters, where he later jested, «With my wet-nurse’s milk, I sucked in the hammer and chisels I use for my statues.»


Indeed, Michelangelo was less interested in schooling than watching the painters at nearby churches and drawing what he saw, according to his earliest biographers (Vasari, Condivi and Varchi). It may have been his grammar school friend, Francesco Granacci, six years his senior, who introduced Michelangelo to painter Domenico Ghirlandaio.

Michelangelo’s father realized early on that his son had no interest in the family financial business, so he agreed to apprentice him, at the age of 13, to Ghirlandaio and the Florentine painter’s fashionable workshop. There, Michelangelo was exposed to the technique of fresco (a mural painting technique where pigment is placed directly on fresh, or wet, lime plaster).

Medici Family

From 1489 to 1492, Michelangelo studied classical sculpture in the palace gardens of Florentine ruler Lorenzo de’ Medici of the powerful Medici family. This extraordinary opportunity opened to him after spending only a year at Ghirlandaio’s workshop, at his mentor’s recommendation.

This was a fertile time for Michelangelo; his years with the family permitted him access to the social elite of Florence — allowing him to study under the respected sculptor Bertoldo di Giovanni and exposing him to prominent poets, scholars and learned humanists.

He also obtained special permission from the Catholic Church to study cadavers for insight into anatomy, though exposure to corpses had an adverse effect on his health.

These combined influences laid the groundwork for what would become Michelangelo’s distinctive style: a muscular precision and reality combined with an almost lyrical beauty. Two relief sculptures that survive, «Battle of the Centaurs» and «Madonna Seated on a Step,» are testaments to his phenomenal talent at the tender age of 16.


Move to Rome

Political strife in the aftermath of Lorenzo de’ Medici’s death led Michelangelo to flee to Bologna, where he continued his study. He returned to Florence in 1495 to begin work as a sculptor, modeling his style after masterpieces of classical antiquity.

There are several versions of an intriguing story about Michelangelo’s famed «Cupid» sculpture, which was artificially «aged» to resemble a rare antique: One version claims that Michelangelo aged the statue to achieve a certain patina, and another version claims that his art dealer buried the sculpture (an «aging» method) before attempting to pass it off as an antique.

Cardinal Riario of San Giorgio bought the «Cupid» sculpture, believing it as such, and demanded his money back when he discovered he’d been duped. Strangely, in the end, Riario was so impressed with Michelangelo’s work that he let the artist keep the money. The cardinal even invited the artist to Rome, where Michelangelo would live and work for the rest of his life.


Though Michelangelo’s brilliant mind and copious talents earned him the regard and patronage of the wealthy and powerful men of Italy, he had his share of detractors.

He had a contentious personality and quick temper, which led to fractious relationships, often with his superiors. This not only got Michelangelo into trouble, it created a pervasive dissatisfaction for the painter, who constantly strived for perfection but was unable to compromise.

He sometimes fell into spells of melancholy, which were recorded in many of his literary works: «I am here in great distress and with great physical strain, and have no friends of any kind, nor do I want them; and I do not have enough time to eat as much as I need; my joy and my sorrow/my repose are these discomforts,» he once wrote.

In his youth, Michelangelo had taunted a fellow student, and received a blow on the nose that disfigured him for life. Over the years, he suffered increasing infirmities from the rigors of his work; in one of his poems, he documented the tremendous physical strain that he endured by painting the Sistine Chapel ceiling.

Political strife in his beloved Florence also gnawed at him, but his most notable enmity was with fellow Florentine artist Leonardo da Vinci, who was more than 20 years his senior.

Poetry and Personal Life

Michelangelo’s poetic impulse, which had been expressed in his sculptures, paintings and architecture, began taking literary form in his later years.

Although he never married, Michelangelo was devoted to a pious and noble widow named Vittoria Colonna, the subject and recipient of many of his more than 300 poems and sonnets. Their friendship remained a great solace to Michelangelo until Colonna’s death in 1547.

Michelangelo’s Sculptures


Soon after Michelangelo’s move to Rome in 1498, the cardinal Jean Bilhères de Lagraulas, a representative of the French King Charles VIII to the pope, commissioned «Pieta,» a sculpture of Mary holding the dead Jesus across her lap.

Michelangelo, who was just 25 years old at the time, finished his work in less than one year, and the statue was erected in the church of the cardinal’s tomb. At 6 feet wide and nearly as tall, the statue has been moved five times since, to its present place of prominence at St. Peter’s Basilica in Vatican City.

Carved from a single piece of Carrara marble, the fluidity of the fabric, positions of the subjects, and «movement» of the skin of the Piet — meaning «pity» or «compassion» — created awe for its early viewers, as it does even today.

It is the only work to bear Michelangelo’s name: Legend has it that he overheard pilgrims attribute the work to another sculptor, so he boldly carved his signature in the sash across Mary’s chest. Today, the «Pieta» remains a universally revered work.



Between 1501 and 1504, Michelangelo took over a commission for a statue of «David,» which two prior sculptors had previously attempted and abandoned, and turned the 17-foot piece of marble into a dominating figure.

The strength of the statue’s sinews, vulnerability of its nakedness, humanity of expression and overall courage made the «David» a highly prized representative of the city of Florence.

Originally commissioned for the cathedral of Florence, the Florentine government instead installed the statue in front of the Palazzo Vecchio. It now lives in Florence’s Accademia Gallery.

Michelangelo’s Paintings

Sistine Chapel

Pope Julius II asked Michelangelo to switch from sculpting to painting to decorate the ceiling of the Sistine Chapel, which the artist revealed on October 31, 1512. The project fueled Michelangelo’s imagination, and the original plan for 12 apostles morphed into more than 300 figures on the ceiling of the sacred space. (The work later had to be completely removed soon after due to an infectious fungus in the plaster, then recreated.)

Michelangelo fired all of his assistants, whom he deemed inept, and completed the 65-foot ceiling alone, spending endless hours on his back and guarding the project jealously until completion.

The resulting masterpiece is a transcendent example of High Renaissance art incorporating the symbology, prophecy and humanist principles of Christianity that Michelangelo had absorbed during his youth.

‘Creation of Adam’

The vivid vignettes of Michelangelo’s Sistine ceiling produce a kaleidoscope effect, with the most iconic image being the «Creation of Adam,» a famous portrayal of God reaching down to touch the finger of man.

Rival Roman painter Raphael evidently altered his style after seeing the work.

‘Last Judgment’

Michelangelo unveiled the soaring «Last Judgment» on the far wall of the Sistine Chapel in 1541. There was an immediate outcry that the nude figures were inappropriate for so holy a place, and a letter called for the destruction of the Renaissance’s largest fresco.

The painter retaliated by inserting into the work new portrayals: his chief critic as a devil and himself as the flayed St. Bartholomew.


Although Michelangelo continued to sculpt and paint throughout his life, following the physical rigor of painting the Sistine Chapel he turned his focus toward architecture.

He continued to work on the tomb of Julius II, which the pope had interrupted for his Sistine Chapel commission, for the next several decades. Michelangelo also designed the Medici Chapel and the Laurentian Library — located opposite the Basilica San Lorenzo in Florence — to house the Medici book collection. These buildings are considered a turning point in architectural history.

But Michelangelo’s crowning glory in this field came when he was made chief architect of St. Peter’s Basilica in 1546.

How Did Michelangelo Die?

Michelangelo died on February 18, 1564 — just weeks before his 89th birthday — at his home in Macel de’Corvi, Rome, following a brief illness.

A nephew bore his body back to Florence, where he was revered by the public as the «father and master of all the arts.» He was laid to rest at the Basilica di Santa Croce — his chosen place of burial.


Unlike many artists, Michelangelo achieved fame and wealth during his lifetime. He also had the peculiar distinction of living to see the publication of two biographies about his life, written by Giorgio Vasari and Ascanio Condivi.


                             Risen Christ



The work was commissioned in June 1514, by the Roman patrician Metello Vari, who stipulated only that the nude standing figure would have the Cross in his arms, but left the composition entirely to Michelangelo. Michelangelo was working on a first version of this statue in his studio in Macello dei Corvi around 1515, but abandoned it in roughed-out condition when he discovered a black vein in the white marble, remarked upon by Vari in a letter, and later by Ulisse Aldrovandi. A new version was hurriedly substituted in 1519-1520 to fulfil the terms of the contract. Michelangelo worked on it in Florence, and the move to Rome and final touches were entrusted to an apprentice, Pietro Urbano; the latter, however, damaged the work and had to be quickly replaced by Federico Frizzi at the suggestion of Sebastiano del Piombo.


Рубрика: Անգլերեն



I’m drawing an apple now.

I’m going to draw an apple tomorrow.

I’m studying Deutsch now.

I’m going to study Deutsch tomorrow.

I’m doing my homework.

I’m going to do my homework tomorrow.

I’m watching a film now.

I’m going to watch a film tomorrow.

I’m writing a book now.

I’m going to write a book tomorrow.


                                                                    About me ( short)

Hello. My name is Emmi. I am 16 years old. I am from Armenia, and now I am live in Yerevan. In my family I have mother, father, and  two brothers.  My hobbies are to draw, to write a poems, and read some interesting books. Now I am writing my own book, but I can’t say something about it, because it’s a secret for now. I can speak with four languages. English, Armenian, Russian and Hindi. And now I am learning my 5th and 6th languages, Deutsch and Spanish. I like  languages especially Arabian, but for now I don’t have a time for learning it, but when I will grow, certainly I will. My main dream from 6 years is to become an Heart surgerion Doctor, and sure, now I’m working on it , to make my wish come true.


I am speaking now.

  To join at club.

Join to army.

Competition- contest

                                                     Vocabulary – Fun and games

Beat- հաղթել

Board game- սեեղանի խախ


Challenge-կանչ արձակել



Classical music-դասական երաժշտություն







Folk music-Ժողովրդական երաժշտություն



Have fun-զվարճանք

Interest-հետաքրքիր է



                                                                   Phrasal verbs

Carry on-շարունակել

Eat out-դրսում սնվել

Give up-հանձնվել

Join up-մասնակցել

Send off-ուղարկել դուրս

Take up-վերցնել

Turn down-իջեցնել

 Turn up-վերադառնալ

                                             Prepositional phrases

For a long time-երկար ժամանակ

For fun- զվարճանքի համար

In the middle-մեջտեղում

In time-ժամանակին

On CD DVD- ԴՎԴ վրա

On stage-բեմի վրա

                                                             Word formation











                                                               Word patterns


Bored with-ձանձրացել է

Crazy about-խենթանում է

Good at-լավ լինել

Interested in-հետաքրքրված լինել

Keens on-

Popular with-հայտնի ինչ որ բանով


Feel like-զգալ

Listen to-լսել

Take part in-մասնակից լինել


A book about-գիրքը․․․ մասին է

A fan of-հետևորդ

A game against-խաղ ընդդեմ

To take a risk

To take a big risk

To provide with –աջակցել

To  supply –Ավելի ծավալուն աջակցել

Participant –

Participate —

Volume –capacity, հատոր, բարձրություն

On the internet

  1. Every day, Helen gets up at half past seven.
  2. She often eats fast food for lunch.
  3. She usually meets her friends for coffee.
  4. She watches a film at the cinema once a week.
  5. He rarely goes to the gym
  6. She has a driving lesson twice a week.

1.Gordon? I think he is writing  a letter at the moment

2. Yes, the match is on TV now, but we are losing.

3.Right now, Margaret is having a shower.

4.Sally is staying with her aunt for a few days.

5. I am not lying , it’s true.

6. Josh is always using my bike!

7.We are having lunch, but I can come round and help you later.

8. Are you playing music up there?

  1. Do top musicians study for many years.
  2. Aren’t touching
  3. Does
  4. Is Christin listening too
  5. I usually buy
  6. Stars
  7. Is our team winner
  8. Enjoy


                                              Stativ Verb 
have breakfast , lunch , dinner, supper
to feel
to think
three times
to have a bad
to take a shower
always with present continues —
he is always leaving the door open. i am very nervous about it.
at list once a week.
to do well-լավ սովորել
to do the washing up
backgammon -նարդի
Рубрика: Իսպաներեն



        Complete esta frase

  1. Yo soy medico.
  2. El/Ella es piloto.
  3. Nosotros somos estudiantes.
  4. Vosotros sois azafatas.
  5. Ellas son secretarias.
  6. Usted es arquitecto.
  7. Ustedes son profesores.


     Conteste a la pregunta

  1. Eres estudiantes? – Si, soy estudiante.
  2. Es ingeniero? – Si, Ella ingeniero.
  3. Eres Piloto? –Si, soy piloto.
  4. Sois estudiantes?- Si, vosotros estudiante.



  • Anaranjado — Նարնջագույն
  • Amarillo — դեղին
  • Azul — կապույտ
  • Rojo — կարմիր
  • Verde — կանաչ
  • Negro — սև
  • Marrón, Café — շականակագույն
  • Rosado — վարդգույն
  • Morado — մանուշակագույն
  • Blanco — սպիտակ


Yo soy

tu eres

el, ella es

nosotros somos

vosotros sois

ellos ellas son

usted es

ustedes son

Рубрика: Կտակարանային ընթերցումներ

Վերջին օրերի իրադարձությունները

«Երանի նրան, ով կարդում է ու նրանց, ովքեր լսում են այս մարգարեության խոսքերը և պահում են այն ամենը, ինչ սրանում գրված է, քանի որ մոտ է ժամանակը։»(Հայտնություն 1:3)

This painting is called _Parting the Veil_ by Jon McNaughton_.jpg

«Եվ դու, ո՛վ Դանիել փակի՛ր այս խոսքերը եվ կնքի՛ր գիրքը մինչև վերջին ժամանակը. շատերը պիտի քննեն, եվ գիտությունը պիտի շատանա։»  (Դանիել 12:4)

Բոլոր ժամանակների ամենախորհրդավոր հարցերից է, թե աշխարհի վերջը երբ է տեղի ունենալու։ Աստվածաշնչյան Դանիել մարգարեն հստակ կանխասել է, որ անմիջապես վերջից առաջ աշխարհը գիտելիքների բազմապատկման վկան կլինի։ Օրինակ  այն , թե վերջերս ինչպես են փոխվել  փոխադրման եղանակները։ 60 դարերի ընթացքում մարդը հնարավորություն չուներ տեղաշարժվել ավելի արագ  քան ամենաարագընթաց ձիու վրա, բայց այսօր ճանապարհորդությունը, որ նախկինում ամիսներ կպահանջեր, կատարվում է հաշված ժամերի ընթացքում։ Մեկ սերնդի ընթացքում  համակարգիչների փոփոխությունը հանգեցրել է ապշեցուցիչ փոփոխությունների, որոնք մեր նախնիները չէին կարող երևակայել անգամ։ Սակայն, այս համարի էլ ավելի ճշգրիտ մեկնաբանությունը այն է, որ կմեծանա Աստվածաշնչյան մարգարեական գրքերի վերաբերյալ գիտությունը․․․ սա նույնպես կատարվել է։ Սակայն Դանիելի մարգարեությունը միակ Աստվածաշնչյան մարգարեությունը չէ, որ խոսում է վերջին օրերի իրադարձությունների մասին։

«Պատերազմներ և պատերազմների համբավներ կլսեք, զգու՛յշ եղեք, որ չշփոթվեք, որովհետև ամենը պետք է լինի, բայց դեռ վերջը չէ․․․և սովեր կլինեն, և մահտարաժամներ, և տեղ-տեղ երկրաշարժեր կլինեն։ Բայց այս ամենը ցավերի սկիզբն է։ »( Մաթեոս 24:6-8)

 Եթե մի պահ նայենք երկիր մոլորակին, կտեսնենք, որ ինչպես քաղաքական, այնպես և բնական ուժերը ժամանակակից աշխարհը կյանքի համար էլ ավելի վտանգավոր վայր են դարձել։ Վերջին հարյուր տարվա ընթացքում երկիրը երկու համաշխարհային պատերազմ և բազում այլ գլոբալ հակամարտություններ է վերապրել, չխոսելով արդեն միջազգային ահաբեկչության աճի մասին։ Դրան ավելացնեմ նաև արտակարգ բնական աղետների քանակի ակնհայտ մեծացումը, այդ թվում երկրաշարժերը, հրդեհները, ջրհեղեղները, փոթորիկները, եղանակային աննորմալ պայմանները։ Այս ամենը շարունակում է ամայացնել երկիրը։

Ապշեցուցիչ  է այն փաստը, որ Հովհաննես առաքյալը կանխասել է, որ վերջին ժամանակի ևս մեկ նշան կդառնա մարդու մոլորակը ոչնչացնելու ընդունակությունը։ Հայտնության գրքի 11 գլխի 18  համարում, նա խոսում է այն մասին, որ վրա կհասնի մի ժամանակ, երբ Աստված երկիրն ապավինողներին կապավինի։  Տվյալ մարգարեությունը արդեն կատարվում է։

Դարերի ընթացքում մարդը հազիվ թե կարողանար անել ավելին, քան հրացանից կրակելը կամ իրենց թշնամիներին հրետակոծելը։ Իսկ այժմ նա ավերիչ զենք ունի, որը մի ակնթարթում կարող է կենդանի ամեն բան ջնջել երկրի երեսից։ Ըստ էության Հիսուսն անգամ կանխասել է, որ եթե իր գալուստը հետաձգվի, ոչ-ոք կենդանի չի մնա։

Քրիստոսը մեզ նախազգուշացրել է, որ մենք ստիպված կլինենք բախվել այս ամենին, և որ այս իրադարձությունները կլինեն վերջի ընդամենը ՝ սկիզբը։

«Այս էլ իմացիր, որ վերջին օրերում չար ժամանակներ պիտի գան: Որովհետև մարդիկ պիտի լինեն ինքնասեր, արծաթասեր, ամբարտավան, հպարտ, հայհոյիչ, ծնողներին անհնազանդ, ապերախտ,անսուրբ, առանց բնական զգացումի, անհաշտ, բանսարկու, անժուժկալ, դաժան, բարուն  թշնամի, մատնիչ, հանդուգն, գոռոզ, ավելի հաճույքներ սիրող, քան աստվածասեր, աստվածապաշտության կերպարանքն ունենալով, բայց դրանում եղող զորությունն ուրանալով: Այդպիսիններից ետ քաշվիր: »  (Բ Տիմոթեոս 3:1-5)

 Բոլոր նրանք, ովքեր ականատես են եղել վերջին մի քանի տասնամյակներին, չեն կարող ժխտել ժամանակակից հասարակության բարոյականության մակարդակի մշտական և ահաբեկող անկումը։ Յուրաքանչյուր սերունդ անընդմեջ անցնում է թույլատրելի սահմանները։ Արդյունքում յուրաքանչյուր հաջորդ սերունդ հերթով ղեկավարվում է ցածր բարոյական ստանդարտներով քան նախորդը։ Եվ ցավոք թվում է , թե այս ամոթալի անկնմանը վերջ չկա։ Նոյի ժամանակներում բարոյականության շարունակական անկումը հանգեցրեց երկրի ոչնչացմանը՝ջրհեղեղով։ Ղովտի ժամանակներում Սոդորի և Գոմորի բարոյական այլասեռումը հանգեցրեծ այդ քաղաքների ոչնչացմանը՝ երկնքից իջած կրակով։

«Նմանապես էլ ինչպես Ղովտի օրերում եղավուտում էին, խմում էին, առնում էին, ծախում էին, տնկում էին, շինում էին։ Եվ այն օրն, որ Ղովտը Սոդոմից դուրս եկավ, կրակ ու ծծումբ տեղաց երկնքից և ամենքին կորցրեց, նույն կերպ էլ կլինի այն օրը, երբ մարդի Որդին կհայտնվի։ » ( Ղուկաս 17:28-30)

 Հասարակության բարոյական անկմանը զուգահեռ, Աստվածաշունչը մեզ զգուշացնում է նաև այն մասին, որ վերջին օրերում ողբերգական կաճի ոգեհարցության զարգացումը։

«Եվ Հոգին հայտնի ասում է, թե հետին ժամանակներում ոմանք հավատքից կհեռանան, և մտիկ կտան մոլար ոգիների և դևերի վարդապետությունների։ »(Ա Տիմոթեոս 4:1)

 Մեռյալների հետ հաղորդակցությունը, որը արգելված է Սուրբ գրքով, արագորեն համընդհանուր ճանաչում է գտնում անգամ ժամանակակից եկեղեցիներում։ Կախարդության թեման լուսաբանող հեռուստահաղորդումները և ֆիլմերը արտակարգ տարածում են գտել հատկապես երիտասարդության շրջանում։ Չնայած այդ ողջ աղաղակող ոգեհարցության և անբարոյականության, Աստվածաշունչը սովորեցնում է, որ այնտեղ, որտեղ բազմանում է մեղքը, առատանում է շնորհը։ Այսպիսով վերջին օրերի ոգեվորիչ արշալույսներից մեկը Հիսուսի խոստումն է այն մասին, որ իր գալուստի նախօրերին ավետարանը կտարածվի ողջ երկրով։

«Եվ  արքայության այս ավետարանը ողջ տիեզերքով կքարոզվի՝ բոլոր հեթանոսներին վկայություն լինելու համար, և այն ժամ կգա վերջը։ »  (24:14)

Աստվածաշունչը մեզ բացում է, որ ակնհայտ է այն փաստը, որ մենք ապրում ենք վերջին ժամանակում։ Գիտելիքների բազմացումը, համաշխարհային անկայունությունը, բարոյականության անկումը, և կախարդության հանդեպ խելագար հետաքրքրությունը, այս ամենը վկայում են այն մասին, որ վերջը մոտիկ է, վերջի նշանները արագորեն իրականանում են։

Երբ գա Աստծո դատաստանի օրը, բոլոր նրանք, որ իրեն հնազանդ չեղան, կդատապարտվեն և հավիտեան կվառվեն կրակի մեջ։ Իսկ այն մարդիկ, որ իրենց բոլոր օրերում հնազանդ եղան Աստծուն, պահեցին նրա բոլոր պատվիրանները, և մտիկ չարեցին չարի գործերին, կհափշտակվեն և Հիսուսի հետ կապրեն այն ոսկե քաղաքում, որ Տերը պատրաստում է իր ժողովրդի համար։ Ուստի եկեք արթուն մնանք, մեղքից հեռու լինենք, սուրբ գիրք կարդանք, լինենք հոգևոր դաշտի մեջ, որ մեր անուններն էլ տեղ գտնեն կյանքի գրքում։ Թող Տերը օրհնի բոլորին։ Ամեն։



Рубрика: Էկոլոգիա

Իմ շրջակա միջավայրը

00703a90f2dc6e1d24f45d7736644591 (1).jpg

Բոլորիս պարզ հայտնի է , որ մարդկությունն իր գոյության ողջ ընթացքում օգտվում է բնության բարիքներից` բուսական, կենդանական աշխարհից, իր կենսական կարիքներն ապահովելու համար: Սակայն բնության օգտագործումը հանգեցնում է նաև բնական ռեսուրսների սպառման, բնության աղտոտման ու վնասման: Առանձնապես ինձ համար, բնությունը իմ երկիրն է, իմ տունը՝ այն միջավայրը, որտեղ էլ ապրում եմ ես։ Քանի որ ես ապրում եմ Երևանում, ես ականատեսն եմ մի շարք էկոլոգիական խնդիրների, որոնք իմ աչքերում քայքայում են թե բնությունը, թե մեր բոլորիս առողջությունը։ Ես ինքս ինչ-որ կարևոր քայլեր չեմ ձեռնարկում բնությունը պահպանելու համար, ես ուղղակի անում եմ այն, ինչը իմ ուժերի սահմաններում է։ Իմ կարծիքով, դա պետք է ամեն մարդ գիտակցի, որ այս երկիրը իր տունն է, ու դրանից ելնելով անի ամեն բան, որ պահպանի իր երկրի առողջ բնությունը, ինչպես նաև հետագա սերունդների առողջությունը։ Օրինակ շրջակա միջավայրը կարող է մեծ ազդեցություն թողնել յուրաքանչյուր մարդու վրա, թե առողջական, թե հոգեկան։ Առողջական վիճակին կարող է ազդել շրջակա միջավայրի աղտոտման աստիճանը, սնունդը, ջուրը, և մի շարք խնդիրներ։ Իսկ Հոգեկան ներաշխարհին կարող է ազդել թե առողջական արդեն իսկ առաջացած խնդիրները, թե շրջապատում գտնվող մարդիկ։ Ուստի եթե մենք ուզում ենք, որ ապրենք առողջ, պետք է հետևենք բնությանը, և հոգ տանենք նրա մասին, հանուն մեզ և հետագա մեր սերունդների։

Рубрика: Կտակարանային ընթերցումներ

Վերջին օրեր


Այս էլ իմացիր, որ վերջին օրերում չար ժամանակներ պիտի գան: Որովհետև մարդիկ պիտի լինեն ինքնասեր, արծաթասեր, ամբարտավան, հպարտ, հայհոյիչ, ծնողներին անհնազանդ, ապերախտ,անսուրբ, առանց բնական զգացումի, անհաշտ, բանսարկու, անժուժկալ, դաժան, բարուն թշնամի, մատնիչ, հանդուգն, գոռոզ, ավելի հաճույքներ սիրող, քան աստվածասեր, աստվածապաշտության կերպարանքն ունենալով, բայց դրանում եղող զորությունն ուրանալով: Այդպիսիններից ետ քաշվիր:

                                                                                                 (Բ Տիմոթեոս 3:1-5)

Աստվածաշնչում նաև խոսվում է, թե վերջին օրերում ինչ նշաններ են լինելու։ Մարգարեության մեծ մասը կատարվում է․ հրդեհներ, երկրաշարժեր, ջրհեղեղներ, և մի շարք բնական աղետներ։ Տվյալ այս խոսքով, Հիսուսը բնութագրում է, թե վերջին օրերում մարդիկ ինչ չար հատկություններ են ունենալու։ Հիսուսը ուզում է, որպեսզի մենք նմաններից հետ քաշվենք, որովհետև նմանները հաճելի չեն հայր Աստծուն։ Ուստի ամեն մեկս պետք է ապրենք Քրիստոնյաին վայել կյանքով, իսկ նման մարդկանցից հեռու մնանք, որպեսզի արժանանանք երկնային Երուսաղեմին։ Թող Տերը օրհնի բոլորին։ Ամեն։

Рубрика: Հայոց Պատմություն

Պայքար Հայաստանի Ազատագրության Համար .Շարժման արևմտաեվրոպական կողմնորոշումը.

Antoine-Jean Gros - The Battle of the Pyramids, July 21, 1798 [1810] (1)

1645 թ․ օսմանյան պետության և Վենետիկի հանրապետության միջև սկսվեց երկարատև պատերազմ, որը թուրքահպատակ ժողովուրդների մեջ օտարի լուծը թոթափելու հույսեր արթնացրեց։ Հռոմը և Ֆրանսիան ջանքեր էին գործադրում համախմբելու օսմանյան տիրապետության տակ գտնվող ժողովուրդներին։ Հայազգի գործիչները ևս, որ Հայաստանի ազատագրումը կապում էին Եվրոպական երկրների օգնության հետ, իրենց հերթին կոչեր էին ուղղում Հռոմի պապին ու Ֆրանսիայի թագավորին՝ ուժեղացնելու հակաօսմանյան պայքարը։

Այդ առումով խոսուն է Սսի կաթողիկաս Խաչատուր Գաղատացու 1663թ․ գրած նամակը Ֆրանսիայի Լյուդովիկոս  XV  թագավորին․« Բարձրյալն Աստված թող․․․ Ձեր սրտի մեջ ներշնչի հավատի զգացումները՝ ազատելու համար բոլոր Քրիստոնյաներին և հատկապես մեր ազգին»     ։

Հայաստանի ազատագրության ծրագրերի ու բանակցությունների գործուն մասնակիցներից էր բաղիշեցի հայազգի վաճառական մահտեսի Շահմուրատը։ 1666թ․ նա շամանել էր Փարիզ և հավաստիացրել Ֆրանսիական արքունիքին, որ հայերը հույների հետ միասին պատրաստ են ապստամբելու Օսմանյան կայսրության դեմ։ Նման առաջարկով նա Լյուդվիկոս  XV-ին էր դիմել նաև հետագայում, իսկ 1683թ․ հայկական պատվիրակության կազմում կրկին ժամանել էր Փարիզ բանակցությունները շարունակելու համար։ Պատվիրակության կազմում էր նաև Աղթամարի նախկին կաթողիկոս Հովհաննես Թութունջի վարդապետը։ Նա հետագայում ճանապարհորդել է Եթովպիա՝ այդ երկիրը ևս հակաթուրքական պայքարի մեջ ընդգրկելու նպատակով։

Քաղաքական իրադրության փոփոխությունները նպաստավոր չեղան այդ ծրագրերի իրականացման համար։ Ավելին՝ Ֆրանսիան շուտով ստանձնեց Թուրքիային Ավստրիայից և Եվրոպական այլ պետություններից պաշտպանելու քաղաքականություն։ Հայ ազգային ուժերը ստիպված էին ապավինելու Ավստրիայի , Հունգարիայի, Գերմանական ազգի սրբազան հռոմեական կայսրության (Գերմանիա) ու Լեհաստանի հետ հակաթուրքական համագործակցության։